ماده ۳۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر

 

در آغاز کلام اشاره مستقیم خواهم داشت بر متن اصلی ماده 30 از اعلامیه جهانی حقوق بشر تا بدینوسیله بتوانم تفسیر کاملی برای افراد داشته باشم . در شرح ماده 30 اشاره میکند که : هیچ یک از مقررات این اعلامیه نباید به گونه‌ای تفسیر شود که یک دولت، گروه یا فرد برای خود حقی قایل شود که به استناد آن دست به فعالیت یا اقداماتی بزند که هدفش از بین بردن حقوق و آزادی‌های اعلام شده در این بیانیه باشد.

آخرین ماده اعلامیه حقوق بشر سوءاستفاده از آن را ، ممنوع اعلام کرده است. بدین ترتیب دولتها مجاز نخواهند که بخشی از مقررات حقوق بشر را برای پایمال کردن بخش دیگر آن به کار ببندند. به سخن دیگر، هیچ یک از مواد اعلامیه حقوق بشر را نمی‌توان به عنوان مدرک یا سندی برای نفی ماده یا مواد دیگر تفسیر کرد.
بطور خلاصه یعنی : عدم تفسیرمفاد اعلامیه جهانی به نفع دولتها
و این بدان معناست که هیچکس نمیتواند حقوق بشر را از شما بگیرد .
با وجود همه امضاهایی که کشورهای دنیا در پای اعلامیه جهانی حقوق بشر نهاده‌اند، در عمل در سراسر جهان هر روز این حقوق را نقض می‌کنند. هنوز هم وضعیت جهان به گونه‌ای است که انسان‌ها از اینکه حقوقی انسانی دارند آگاه نیستند و تنها آنجا که انسان بداند حقوقی دارد می‌تواند برای برخوردار شدن از آن حقوق مبارزه کند.
هیچ کشوری در دنیا نیست که بتواند ادعا کند توانسته است صد درصد اصول ایده‌آل اعلامیه جهانی حقوق بشر را تحقق بخشد. از آنجائی که هریک از کنوانسیون ها و میثاق های بین المللی برای جلوگیری از نقض حقوق بشر هستند اعلامیه جهانی حقوق بشر در بطن قضیه برای ریشه کنی نقض حقوق بشر در 10 دسامبر سال 1948 در پاریس به تصویب رسیده است . در متن ماده 30 از اعلامیه جهانی حقوق بشر که وضوح میتوان از آن برداشت شفافی داشت میگوید سوءاستفاده از آن را ممنوع است. بدین ترتیب دولتها مجاز نخواهند بود که بخشی از مقررات حقوق بشر را برای پایمال کردن بخش دیگر آن به کار ببندند. به سخن دیگر، هیچ یک از مواد اعلامیه حقوق بشر را نمی‌توان به عنوان مدرک یا سندی برای نفی ماده یا مواد دیگر تفسیر کرد. آنچه که امروزه در ایران بسیار قابل مشاهده است و حاکمان جمهوری اسلامی علاوه بر نقض مفاد اعلامیه جهانی حقوق بشر اقدام به نقض صریح قانون اساسی نصفه و نیمه خود با توجه به ایدولوژیک بودن آن میکنند . یعنی هر جا که اصلی از قانون اساسی باعث میشود که حقی برای یک فرد در هر رده از جامعه و هر سطحی از نوع وابستگی سیاسی و یا اجتماعی و عقیدتی وجود داشته باشد اقدام به سفسطه گری و تفسیر به رای میکنند و نتیجه آن چیزی نمیشود جز نقض حقوق شهروندی و سرکوب و گسترش فساد لجام گسیخته در کشور ولی در ماده 30 اعلامیه جهانی حقوق بشر به صراحت بر آن تاکید کرده که هیچ یک از مفاد اعلامیه جهانی حقوق بشر نباید آن چنان تفسیر بشه که باعث بوجود آمدن نقض حقوق بشر برای فرد یا افرادی در یک کشور یا در هر قسمتی از کره زمین بشود . در حقیقت در ماده 30 از اعلامیه جهانی حقوق بشر در بر گیرنده 29 ماده بوده و نوعی تضمین در تفسیر 29 ماده دیگر از اعلامیه جهانی حقوق بشر را میتوان مشاهده کرد .

بنابراین هم اکنون، مجمع عمومی این «اعلامیه جهانی حقوق بشر» را به عنوان یک متن مشترک و دستاورد تمامی ملل و ممالک اعلان میکند تا هر انسان و هر عضو جامعه با به خاطرسپاری این «اعلامیه»، به جد در راه یادگیری و آموزش آن در جهت ارتقای حرمت برای چنین حقوق و آزادیهایی بکوشد و برای اقدامهای پیشبرنده در سطح ملی و بین المللی تلاش کند تا همواره بازشناسی مؤثر و دیده بانی جهانی این حقوق را چه در میان مردمان «ممالک عضو» و چه در میان مردمان قلمروهای زیر فرمان آنها تحصیل و تأمین نماید.